Fryderyk V (, ), zw. Zimowym Królem (, ), w pol. lit. Zimowym, a. Reńskim () (ur. 26 sierpnia 1596 w Deinschwang, zm. 29 listopada 1632 w Moguncji) – hrabia-palatyn reński i elektor Rzeszy w latach 1610–1623, król Czech w latach 1619–1620 jako Fryderyk (), z reńskiej linii dynastii Wittelsbachów.
Życiorys Był trzecim dzieckiem i najstarszym z synów Fryderyka IV Sprawiedliwego, hrabiego-palatyna reńskiego, oraz Ludwiki Julianny Orańskiej, córki Wilhelma I Milczącego, księcia Oranii i namiestnika Niderlandów. Miał siedmioro rodzeństwa, siostry Ludwikę Juliannę, Katarzynę Zofię (1595–1626), Elżbietę Karolinę, Annę Eleonorę (1599–1600), oraz braci Ludwika Wilhelma (1600), Maurycego Krystiana (1601–1605) i Ludwika Filipa (1602–1655). Fryderyk narodził się w zamku myśliwskim w Deinschwang niedaleko miasta Neumarkt in der Oberpfalz. Z powodu epidemii dżumy, która objęła Heidelberg, pierwsze dwa lata Fryderyk spędził w Górnym Palatynacie, po czym powrócił na stołeczny dwór. Został ochrzczony w obrządku kalwińskim 6 października 1596 w Ambergu. W 1604 na polecenie matki został paziem dworu w Sedanie u swojego wuja Henryka de La Toura d’Auvergne’a (1555–1623), księcia Bouillon. W tym czasie był częstym gościem dworu króla Francji Henryka IV Wielkiego.