Bruno Winawer (ur. 5 lipca/ 17 lipca 1883 w Warszawie, zm. 11 kwietnia 1944 w Opolu Lubelskim) – polski autor pochodzenia żydowskiego, komediopisarz, prozaik, poeta, felietonista, tłumacz, z wykształcenia fizyk. Autor popularnych komedii obyczajowych, często związanych z tematyką naukową, licznych felietonów popularnonaukowych i literackich oraz powieści fantastycznonaukowych.

Życiorys Uczęszczał do szkoły realnej Wojciech GórskiegoWojciech Górski i jego szkoła, red. J. Lasocki, J. Madejski, wstęp ks. S. Wyszyński, przedmowa S. Lorentz, Warszawa 1982, s. 36; J. Warońska-Gęsiarz, Bruno Winawer. Między nauką z teatrem, Warszawa 2023, s. 23., a od 1901 roku studiował na Wydziale Budowy Maszyn Instytutu Politechnicznego im. cara Mikołaja II w WarszawieJ. Warońska-Gęsiarz, Bruno Winawer. Między nauką a teatrem, Warszawa 2023, s. 24. . Podczas rewolucji 1905 związany z SDKPiL, autor polskiej Marsylianki robotniczej oraz tomiku Konstytucja z nahajką. Piosenki na dziś i jutro (wraz z Tadeuszem Radwańskim). Od 1906 roku studiował fizykę na Uniwersytecie Ruprechta i Karola w Heidelbergu. W 1909 roku obronił doktorat.