Geneza Istnieje wiele powodów, dla których Alstom zdecydował się zbudować pociąg AGV. Najważniejszym jest potrzeba zwiększenia prędkości maksymalnej z 300 do 350 km/h, ale przy zachowaniu tej samej sprawności technicznej i kosztów eksploatacyjnych, co pociąg TGV o prędkości 300 km/h. Już w 1985 r. na Eurailspeed w Lille Alstom pokazało model TGV – NG (Nouvelle Generation). Ten prototyp, rozwijający prędkość 360 km/h, otworzył nowe możliwości. Tym niemniej wciąż opierał się na tradycyjnym dla TGV układzie głowic napędowych z włączonymi pomiędzy nie wagonami. Taki układ ma jednak ograniczenia w redukowaniu nacisku na osie napędzane, jednocześnie zaś wejście do służby pociągu ICE 3 skłoniło producenta TGV do zastosowania innej koncepcji – pociągu o napędzie rozproszonym, z silnikami zamontowanymi wzdłuż całego pociągu. We wrześniu 1998 r. przedstawiony został w Paryżu – Bercy, po raz pierwszy konkretnie, przyszły AGV jako model trójwymiarowy. Technika napędowa odpowiada tej z ICE 3, jednak umożliwia rozwinięcie prędkości 350 km/h. Od nowego pociągu oczekuje się lepszej aerodynamiki, zmniejszonej emisji hałasu i spokojniejszego biegu pociągu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — AGV · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.