Seweryn Krajewski (ur. 3 stycznia 1947 w Nowej Soli) – polski kompozytor, piosenkarz, multiinstrumentalista oraz lider zespołu Czerwone Gitary.

Kompozytor popularnych piosenek rozrywkowych, m.in. „Nie zadzieraj nosa”, „Dzień jeden w roku”, „Takie ładne oczy”, „Anna Maria”, „Gondolierzy znad Wisły”, „Szary kolor twoich oczu”, „Tak bardzo się starałem”, „Dozwolone od lat 18”, „Płoną góry, płoną lasy”, „Ciągle pada”, „Słowo jedyne – ty”, „Niebo z moich stron”, „Remedium”, „Ludzkie gadanie”, „Nie spoczniemy”, „Niech żyje bal”, „Uciekaj moje serce”, „Wielka miłość” i „Chodź, przytul, przebacz”.

Życiorys Urodził się w Nowej Soli, a dorastał w Sopocie, dokąd przeprowadził się z rodziną w 1949. Jest absolwentem klasy skrzypiec Państwowej Szkoły Muzycznej i Liceum Muzycznego w Gdańsku, do którego uczęszczał od 1961. W okresie szkolnym był gitarzystą i wokalistą w zespołach Błękitni i Złote Struny. Od 1963 współpracował z zespołem Pięciolinie, następnie z Czerwono-Czarnymi. W grudniu 1965 został członkiem grupy Czerwone Gitary, w której razem z Jerzym Kosselą i Krzysztofem Klenczonem śpiewali skomponowane głównie przez siebie piosenki. W 1967 za utwory „Co za dziewczyna” i „Stracić kogoś” otrzymał Nagrodę Polskiej Federacji Jazzowej za debiut kompozytorski na 5. KFPP w Opolu.