Po powrocie z niewoli podjął pracę w małym szpitalu w Bad Kreuznach jako urolog. W 1956 otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny za rewolucyjne odkrycia w dziedzinie kardiologii wraz z André Cournandem i Dickinsonem W. Richardsem. Wyróżnienie to umożliwiło mu objęcie stanowiska szefa chirurgii w Ewangielickim Szpitalu w Düsseldorfie. Wiele uniwersytetów przyznało mu honorowy tytuł profesora chirurgii.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Niemieccy lekarze Kategoria:Nobliści – fizjologia i medycyna Kategoria:Żołnierze Wehrmachtu Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1979 Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie