Lubocza – obszar Krakowa, dawna wieś podkrakowska, obecnie osiedle wchodzące w skład Dzielnicy XVII Wzgórza Krzesławickie. thumb|300px|Przykład zachowanej ludowej architektury drewnianej w Luboczy thumb|300px|Stara chałupa w Luboczy
Historia Pierwsza wzmianka o Luboczy pochodzi z przywilejów Bolesława Wstydliwego z 30 maja 1254 r. w Korczynie. W dokumencie potwierdza własność Sióstr Norbertanek ze Zwierzyńca - w ich posiadaniu było 37 wsi - w tym Lubocza. Z 13 grudnia 1527 roku pochodzi odpis tego dokumentu - znajduje się w dyplomie Zygmunta Starego. W 1276 roku wieś przez krakowskich mieszczan, Henryka i Gerarda, została osadzona na prawie magdeburskim. Wytyczyli oni centrum zabudowy z owalnym placem oraz prostopadły łanowy rozłóg pól wzdłuż obecnej ulicy Lubockiej. Do 1573 roku dzierżawcą wsi był Erazm Czeczotka. Folwark oraz dwór został wybudowany w 1780 roku.
Prawdopodobnie w 1794 roku przechodził tędy Tadeusz Kościuszko zmierzając ze swymi oddziałami pod Połaniec.
Szkoła 1-klasowa powstała w 1867 roku, a budynek zbudowano w 1880 roku