Ostatecznie otrzymały one nazwy kolejno: Tysiąclecia, Złotego Wieku, Bohaterów Września i Piastów. Realizacja zespołu urbanistycznego Mistrzejowic odbyła się w latach 1968-1982.
Usytuowanie i rozplanowanie Osiedle Tysiąclecia wraz z sąsiednim Osiedlem Złotego Wieku należą do wcześniej powstałej części założenia Mistrzejowic, których realizacja przypadła na lata 1968-1973. Ten fakt sprawia, iż są najbliższe pierwotnej koncepcji projektu Witolda Cęckiewicza. Osiedle składa się z dwudziestu trzech czteropiętrowych, podłużnych bloków, ulokowanych w południowej i wschodniej części osiedla w sześciu rzędach. Budynki różnią się od siebie wizualnie, gdyż powstały wg różnych projektów. Powyżej tego układu, w okolicach ulicy Nieszawskiej rozplanowano zespół dwunastu czteropiętrowych, jednoklatkowych bloków tzw. „puchatków”. W zachodniej części osiedla przewidziano zespół pięciu trzyklatkowych, dziesięciopiętrowych wysokościowców, uzupełnionych nieco później od strony północnej trzema „punktowcami”. Z górnych pięter wieżowców rozciąga się widok na cały Kraków, można też dostrzec Tatry i Pogórze Karpackie. Zabudowę osiedla uzupełniają liczne pawilony handlowo-usługowe.
Wizytówką osiedla jest monumentalny kościół św.