- miasto zostało ponownie zaatakowane przez Aleksandra Lisowskiego 1618 r. - najazd Kozaków Zaporoskich hetmana Sahajdacznego 1634 r. - Tatarzy krymscy dokonali łupieżczego najazdu na Suzdal. 1644 r. - pożar spalił przylegającą do Kremla część posadu. Epidemia dżumy z lat 1654-1655 zabiła prawie połowę ludności miasta, która wynosiła wówczas 2467 osób. 1796 rok - miasto powiatowe guberni włodzimierskiej. końcowe lata XIX wieku - Suzdal staje się małoznaczącym prowincjonalnym miastem. 1967 rok - przyjęto plan rozwoju miasta, zgodnie z którym stało się ono miastem-muzeum. Powstały kompleksy turystyczne, odrestaurowano zabytki, otwarto muzealne ekspozycje. 1978 rok - miasto otrzymuje status miasta-muzeum UNESCO.
Zabytki Drewniana cerkiew Świętego Mikołaja - zbudowana w Głotowie w Rosji w roku 1766. W 1960 przeniesiony stamtąd do Suzdalu jako część muzeum drewnianej architektury. Cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego - wybudowana w 1720. W odróżnieniu od wzniesionego w tym samym okresie kościoła Świętego Mikołaja, ma gipsowe ściany z drewnianą konstrukcją wspierającą. Monaster Świętego Aleksandra - zbudowany w roku 1240, przebudowany całkowicie w XVII w.