Adam Nowodworski herbu NałęczRodzina, herbarz szlachty polskiej, t. XII, Warszawa 1912, s. 192. (ur. 1572 w Nowym Dworze, zm. 20 sierpnia 1634 w Poznaniu) – biskup kamieniecki od 1615, przemyski od 1627 oraz poznański od 1631.
Studiował w Rzymie i Bolonii. W 1601 został kanonikiem gnieźnińskim, w 1610 był królewskim sekretarzem, a od 1611 opatem komendatoryjnym w klasztorze OO Cystersów w Przemęcie. W 1618 został komisarzem Rzeczypospolitej przy królewiczu Władysławie, był uczestnikiem rokowań pokojowych z Rosjanami zakończonych rozejmem w Dywilinie, który podpisałAleksandr Małow, Dokumenty rosyjsko-polskiego rozejmu zawartego 11 (1) grudnia 1618 r. we wsi Dywilino, w: Wschodni Rocznik Humanistyczny, Tom XVII, (2020), nr 2, s. 97.. Był również zwolennikiem działań wojennych przeciwko SzwecjiWielka Encyklopedia, PWN, tom 8.. W 1632 był elektorem Władysława IV Wazy z województwa poznańskiegoSuffragia Woiewodztw y Ziem Koronnych, y W. X. Litewskiego, Zgodnie ná Naiásnieyssego Władisława Zygmunta... roku 1632... Woiewodztwo Krákowskie, s. A2.. W 1633 roku został wyznaczony senatorem rezydentemVolumina Legum, t. III, Petersburg 1859, s. 376..
Jako biskup przemyski konsekrował w 1630 kościół oo.