Franciszek Traeger (ur. 12 lipca 1812 w Kowalu, zm. 25 sierpnia 1880 w Boguminie) – prezydent Łodzi w latach 1844–1862.
W grudniu 1835 otrzymał nominację na ławnika czynnego osady Łódkaurzędnik wyręczający burmistrza Łodzi w codziennych obowiązkach, na stałe przebywający w tej osadzie i objął tę posadę 21 stycznia 1836 roku. 1 stycznia 1840 objął funkcję inspektora policji przy magistracie łódzkim, a 22 marca 1841 roku został przesunięty na stanowisko radnego. 23 sierpnia 1844 roku przejął po Karolu Tangermannie urząd prezydenta miasta Łodzi.
W roku 1846 próbował, wraz z zamożniejszymi mieszkańcami miasta, zmienić nazwę Łodzi na Mikołajewna wzór Aleksandrowa i Konstantynowa, na cześć Mikołaja I, co spotkało się z odmową cara. W 1861 przyczynił się do pacyfikacji buntu tkaczy łódzkich, wzywając wojska carskie. Wniosek o uwolnienie ze służby złożył w sierpniu 1862 roku (był to już drugi wniosek, pierwszego nie przyjęto). Z końcem miesiąca Gubernator Warszawski poparł tę prośbę, a Komisja Rządowa, mimo że zamożni łódzcy fabrykanci próbowali utrzymać Franciszka Traegera na stanowisku, 6 grudnia 1862 roku przyjęła dymisję prezydenta.