Po wybuchu wojny 1 września 1939 r. organizował wsparcie dla ludności, oraz walczących oddziałów. 2 września wraz z ks. bp. Włodzimierza Jasińskiego i wicestarostą łódzkim Ludwika Giełczyńskiego patronował powołaniu Okręgowego Łódzkiego Komitetu Społecznego Niesienia Pomocy Żołnierzom i ich Rodzinom. 4 września 1939 zwrócił się do władz wojskowych z wnioskiem budowy okopów wokół miasta i zorganizowania batalionów ochotniczych w celu jego obrony. Propozycja ta została odrzucona przez wojsko, gdyż Łódź miała pozostać miastem niebronionym, dla ochrony ludności cywilnej i uniknięcia zniszczeń w mieście. Dowództwo Okręgu Korpusu zaapelowało przez radio, aby wszyscy mężczyźni poniżej 50 roku życia ewakuowali się w kierunku Warszawy lub na Lubelszczyznę, gdzie zostaną wcieleni do oddziałów rezerwy.