Szyny do podkładów mocowane są złączami różnej konstrukcji, na ogół na stalowych podkładkach zwiększających powierzchnię nacisku szyny na podkład, czasem jeszcze z amortyzującymi przekładkami z drewna lub tworzywa sztucznego. Przytwierdzenie szyn może być bezpośrednie (za pomocą haków lub wkrętów, obecnie rzadko stosowane), pośrednie (z niezależnym połączeniem szyny z podkładką i podkładki z podkładem) lub mieszane. Najczęstsze jest przytwierdzenie pośrednie, w tym przytwierdzenie sprężyste, ze sprężystymi łapkami i przekładkami.
Podkłady mogą być wykonane z różnych materiałów: drewniane – z drewna impregnowanego olejem kreozotowymZ uwagi na kształt przekroju poprzecznego dzieli się na belkowe i obłe. Ich wady to korozja biologiczna i stosunkowo wysokie koszty materiału. Do zalet należy zaliczyć nieprzewodzenie prądu (ważne ze względu na instalacje elektryczne na kolei) i bardzo dobre tłumienie drgań – z tego powodu są wykorzystywane na obiektach inżynierskich (mostach, wiaduktach). Podkłady drewniane stosowane są również na łukach o promieniu poniżej 250 metrów, a także na dużych pochyleniach. Są najczęściej spotykanym typem podkładów kolejowych na liniach lokalnych, chociaż można je też zaobserwować na starszych głównych liniach, na których nie było wymiany nawierzchni. Trwałość drewnianych podkładów wynosi: 18–33 lat.