Kazamaty dział średniego kalibru były chronione od czoła pancerzem grubości 160 mm, główne do 400, zapasowe do 220 mm. Ochronę przed skutkami podwodnych eksplozji zapewniały ciągłe grodzie przeciwtorpedowe grubości do 30 mm, rozciągające się pomiędzy barbetami skrajnych wież artyleryjskich, w odległości 4 metrów od burt, oraz podwójne dno, obejmujące 88% długości kadłuba. Do ostatnich miesięcy 1916 roku okręt posiadał sieci przeciwtorpedowe na wytykach, zdemontowane później jako nieskuteczne.

Służba Pierwszym dowódcą okrętu został komandor (Kapitän zur See) Otto Back. Po zakończeniu prób w sierpniu 1910 „Posen” opuścił Kilonię i przepłynął do Wilhelmshaven, gdzie dotarł 7 września. Jako że Kaiserliche Marine cierpiała na chroniczny brak wyszkolonych marynarzy, wielu członków załogi było wtedy przydzielonych do innych okrętów. Członkowie ci zostali zastąpieni przez personel starego predrednota , który został wycofany ze służby 20 września. Po wejściu do służby wszystkie cztery jednostki typu Nassau służyły jako jedna formacja – 2 Dywizjon I Eskadry Pancerników – gdzie „Posen” pełnił funkcję okrętu flagowego.