Zygmunt Szantroch, także jako Schantroch (ur. 29 kwietnia 1894 w Samborze, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – polski działacz niepodległościowy, lekarz, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, kapitan lekarz rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Rudolfa, profesora gimnazjum i Walentyny z Nowakowskich. Był bratem Tadeusza (1888–1942), poety, i Jadwigi zamężnej z Bolesławem Skwarczyńskim.
W 1912 ukończył gimnazjum w Tarnowie. W latach 1912–1914 studiował medycynę na Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po wybuchu I wojny światowej w 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości od 1918 służył w Szpitalu Załogi w Krakowie, w szpitalach wojskowych w Tarnowie, Przemyślu, I batalionie zapasowym 37 pułku piechoty. Po przeniesieniu do rezerwy był przydzielony do Szpitala Okręgowego nr 5.