Echolalia – zjawisko towarzyszące różnym zaburzeniom neurorozwojowym, a także niektórym zaburzeniom psychicznym. Polega na powtarzaniu słów, fraz, całych zdań lub dźwięków zasłyszanych od innych osób w bezpośrednim kontakcie, a także poprzez radio, telewizję czy internet, bądź wyłapanych z otoczenia. Występują u wielu osób z autyzmem, zespołem Tourette’a oraz schizofrenią (zwłaszcza jej podtyp katatoniczny). Wyróżnia się formę echolalii natychmiastową i odroczoną. Dla osób postronnych zjawisko to może być niezrozumiałe i sprawiać wrażenie bezsensownego lub pozbawionego celu.
Echolalia w autyzmie Najczęściej echolalia obserwuje się u osób ze spektrum autyzmu. Przybierają one formę wielokrotnego powtarzania słów, fraz, całych zdań lub dźwięków i pełnią istotną funkcję w przetwarzaniu oraz magazynowaniu informacji. Osoby autystyczne uczą się często w sposób mechaniczny, poprzez utrwalanie komunikatów w pamięci. Wypowiadane treści nie zawsze są przez nie rozumiane, choć mogą być kojarzone z konkretnymi symbolami, gestami, miejscami lub osobami. W ten sposób osoby w spektrum przyswajają również normy i zasady społeczne. Komunikaty takie jak „stop”, „nie wolno”, „można”, „nie można” są wiązane z określonymi sytuacjami i osobami, a nie z ich logicznym uzasadnieniem.