Kiskunhalas – miasto w południowych Węgrzech, w komitacie Bács-Kiskun, na Wielkiej Nizinie Węgierskiej, na północny zachód od Segedynu. Leży przy międzynarodowej linii kolejowej prowadzącej z Budapesztu przez Suboticę do Belgradu. Liczy prawie 28,8 tys. mieszkańców (I 2011 r.). Miasto znane jest głównie z wyrobu koronek (halasi csipke).
W miejscowości jest stacja kolejowa Kiskunhalas.
Historia Przypuszcza się, że początki miejscowości sięgają wczesnego średniowiecza. Ok. 900 r. istniało na obszarze dzisiejszego miasta kilka osad. Pierwsza pisemnie udokumentowana informacja pochodzi z 1347 r. Po wypędzeniu Turków Kiskunhalas zasiedlono osadnikami przybyłymi głównie z południowego Zadunaja i okolic Segedynu. Do połowy XVIII w. miasto było głównym ośrodkiem Małej Kumanii. W XIX w. ekstensywną hodowlę wołów i owiec zastąpiła uprawa owoców i winorośli. Uruchomienie linii kolejowej do Belgradu (1882) zintensyfikowało rozwój wymiany handlowej, a w mieście zaistniały przedsiębiorstwa branży spożywczej. W okresie międzywojennym miasto wzbogaciło się m.in. o katolicką szkołę podstawową oraz dwie zawodowe szkoły rolnicze z internatami, rozbudowano też wtedy tutejszy szpital oraz rekreacyjnie zagospodarowano brzegi miejscowego jeziora.