Pozostający na wolności terroryści kontynuowali działalność. 28 marca 1980 roku podłożyli bombę pod budynek specjalnego oddziału żandarmerii w Maisons-Alfort. 15 kwietnia za pomocą ręcznej wyrzutni rakiet ostrzelali dwa budynki należące do ministerstwa transportu. W zamachach nikt nie zginął, ani nie został ranny, jednak straty materialne poniesione przez państwo były znacznie większe niż przy poprzednich atakach. Do końca 1981 roku policja ujęła większość terrorystów (wśród nich Rouillan i Menigon), tym samym kończąc pierwszą fazę działalności AD.
W pierwszej fazie Akcja Bezpośrednia nie zabiła żadnego człowieka. Skutkowało to łagodnym stosunkiem rządu do osadzonych przedstawicieli formacjiTerroryzm w Europie Zachodniej s. 256.. W sierpniu 1981 roku Zgromadzenie Narodowe przegłosowało amnestię dla terrorystów. Rządząca koalicja socjalistów i komunistów uznała, że decyzja o amnestii nie dopuści do dalszej radykalizacji bojowników i skłoni ich do zawieszenia broni. Decyzja o amnestii została mocno skrytykowana przez kręgi konserwatywne i prawicowe. Prawica obawiała się, że mimo dobrej woli rządzących dojdzie jednak do radykalizacji ADTerroryzm w Europie Zachodniej s. 257..