pokonani przez Hunów.
Jako pierwsi wprowadzili do uzbrojenia kopie oraz przejęli od Scytów mocny, łuskowaty pancerz okrywający także koniaE.V. Cernenko, The Scythians 700–300 BC Ospreypublishing 1983 . Służyli często w armii bizantyjskiej jako najemnicy zwani skythikon.
Ich koczownicze zwyczaje opisał m.in. Strabon:
Namioty koczowników [...] pokryte są filcem i przymocowane do wozów, na których mieszkają. Otaczają je stada, które dostarczają tym ludom mleka, sera i mięsa. Przenoszą się oni z pastwiska na pastwisko, gdy tylko zaczyna brakować trawy. Zimy spędzają w okolicach płycizn Jeziora Meockiego, zaś większość lata na równinach (Geographica, VII, 3, 17)Michel Rouche, Attyla i Hunowie. Ekspansja barbarzyńskich nomadów, Warszawa 2011, s.38.
Występują na mapie Tabula Peutingeriana jako Roxulani Sarmate na lewo od plemienia Bosforani i powyżej Konstantynopola z prawej strony mapy.
Przypisy
Bibliografia Aleksiej Smirnow, Scytowie, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1973
Kategoria:Alanowie Kategoria:Sarmaci