Andrij Brodij, ukr. Андрій Бродій (ur. 2 lipca 1895 we wsi Kywiażd pod Irszawą na Zakarpaciu, zm. 7 grudnia 1946 w Użhorodzie) – rusiński polityk czechosłowacki okresu międzywojennego, orientacji moskalofilskiej, premier autonomicznej Ukrainy Karpackiej (1938), nauczyciel.
Życiorys Urodził się w bogatej rodzinie chłopskiej, jego ojciec pracował w USA. W 1914 ukończył seminarium nauczycielskie w Użhorodzie i rozpoczął pracę w zawodzie nauczyciela.
W czasie I wojny światowej został powołany do armii austro-węgierskiej, walczył, był ranny.
Zwolennik moskalofilskiej orientacji narodowościowej oraz prowęgierskiej orientacji państwowej wśród Rusinów na Zakarpaciu; współpracownik greckokatolickiego biskupa mukaczewskiego Aleksandra Stojki. Był członkiem Towarzystwa im. Duchnowycza i jednym z założycieli Włościańskiego Związku Autonomicznego, którego przywódcą został w latach 30.