Stal niestopowa (daw. stal węglowa) – typ stali, w których zawartość określonych pierwiastków jest mniejsza od pewnych wartości granicznych. Graniczne stężenia masowe pierwiastków wyrażone są w procentach i zgodnie z obowiązującą normą PN-EN 10020:2003 są następujące:
Pierwiastek chemiczny Stężenie masowe, % Glin < 0,3 Bor < 0,0008 Bizmut < 0,1 Chrom < 0,3 Inne (oprócz C, P, S, N) < 0,05 Kobalt < 0,3 Krzem < 0,6 Mangan < 1,65 Miedź < 0,4 Pierwiastek chemiczny Stężenie masowe, % Molibden < 0,08 Nikiel < 0,3 Niob < 0,06 Ołów < 0,40 Selen < 0,1 Tellur < 0,1 Tytan < 0,05 Wanad < 0,1 Wolfram < 0,3
Występowanie odmiennych struktur stali, spowodowane jest różną zawartością węgla. Wpływa to na ich własności mechaniczne oraz warunkuje sposób obróbki, dlatego też stal niestopowa stosowana jest powszechnie przy wytwarzaniu konstrukcji oraz części urządzeń mechanicznych, wszędzie tam, gdzie jej charakterystyki są wystarczające do zastosowań.
Podział stali niestopowych stale jakościowe – stosowane bez dodatkowej obróbki stale specjalne – często poddawane dodatkowej obróbce cieplnej lub obróbce chemicznej.
W zależności od zawartości węgla dzielą się na: stale niskowęglowe – o zawartości węgla do około 0,3% stale średniowęglowe – o zawartości od 0,3 do 0,6% stale wysokowęglowe – o zawartości powyżej 0,6%