Zaprezentowali jednocześnie kladogram sorkonosów:
Gatunek monotypowy.
Etymologia Rhynchocyon: rhunkhos „pysk”; κυων kuōn, κυνος kunos „pies”. chrysopygus: gr. χρυσος khrusos „złoto”; -πυγος -pugos „-zady”, od πυγη pugē „zad, kuper, pośladki”.
Tryb życia Gatunek wiedzie osiadły tryb życia, nie migruje. Sorkonosy są monogamiczne, także sorkonos złotozady. Samica i samiec tworzą parę przez całe swe życie, zajmują wspólnie terytorium liczące średnio 1,7 ha, maksymalnie do 5 ha, którego bronią i znakują wydzieliną swych gruczołów. Użytkują je jednak oddzielnie, a spotykają się głównie celem rozrodu. Każde z nich sypia w oddzielnym gnieździe zbudowanym rankiem z liści w płytkim wydrążeniu w ziemi. Ma 10 cm wysokości i 30 średnicy. Jego budowa trwa 2 godziny, stanowiąc jakieś 2% czasu, kiedy zwierzę zachowuje aktywność. Osobnik może spać w nim do trzech nocy, po czym obiera sobie inne miejsce nocnego spoczynku. Zagęszczenie osobników szacowano na 1,6 zwierzęcia na ha. Obserwowano niemniej grupy 4-6 zwierząt. Jednakże w razie napotkania intruza sorkonos stara się przegonić, zakreślając ku niemu łuki i zygzaki, by przejść do pogoni, kiedy zbliży się na mniej niż 2–3 m. Samiec wykazuje większą ochotę do pościgu za innym samcem niż samica. Nie przegania ani własnej wybranki, ani młodych.