thumb|250px|Wzgórza Włodzickie – widok ze Wzgórz Ścinawskich thumb|250px|Chmielnik alt=Wieża widokowa na Włodzickich Wzgórzach, Fot. M. Jagiellicz|mały|Wieża widokowa na Włodzickiej Górze (757 m n.p.m.) alt=|mały|Widok z Góry Wszystkich Św. na Wzgórza: po lewej Krępiec, po prawej Góra św. Anny z wieżą Wzgórza Włodzickie () – małe pasmo górskie w Sudetach Środkowych, w południowo-zachodniej Polsce, w województwie dolnośląskim, w gminie Nowa Ruda.

Opis Wzgórza Włodzickie to niewielkie pasmo górskie złożone z kilkunastu widokowych wzniesień nieprzekraczających 800 m n.p.m. o powierzchni ponad 70 km², położone w dorzeczu Włodzicy i jej dopływów w północno-zachodniej części ziemi kłodzkiej. Wciśnięte są między Góry Suche a Wzgórza Wyrębińskie. Pasmo ciągnie się na długości 20 km, od miejscowości Świerki do okolic Gorzuchowa. Od południowego zachodu graniczy z Górami Suchymi i Obniżeniem Ścinawki, od południowego wschodu z Kotliną Kłodzką, a od północnego wschodu z pasmami Gór Sowich: Garbem Dzikowca oraz Wzgórzami Wyrębińskimi, od których wzgórza oddziela dolina Włodzicy. Część północno-zachodnia ma charakter wyraźnego grzbietu z kulminacją Włodzickiej Góry (757 m n.p.m.). W środkowej części znajduje się Obniżenie Noworudzkie.