Nie posiada on elementów typowych dla architektury dworców.
Przebudowa wnętrza dworca miała miejsce w roku 1990, zrealizowana została przy okazji oddania do użytku linii LGV Atlantique. Dworzec uzyskał między innymi nową fasadę, wykonaną ze szkła, nazwaną Porte Océane, która pozwala lepiej wyróżnić budynek w otaczającej architekturze, oraz betonową płytę przykrywającą część peronów, na której zlokalizowano parking.
Infrastruktura Właściwy dworzec składa się trzech budynków: Dworzec „główny” – Porte Océane, dający dostęp do peronów od strony północnej, posiadający połączenie z siecią paryskiego metra. Dworzec Pasteur – dający dostęp do peronów od południa. Dworzec Vaugirard – w południowej części, korzysta z niego jedynie kilka pociągów.
Dworzec posiada 28 torów przy krawędziach peronowych: 1–9: pociągi TGV, 10–24: pociągi dalekobieżne i regionalne, 25–28: dworzec Vaugirard.
Obsługiwane relacje thumb|242px|Wnętrze dworca Z dworca odjeżdżają prawie wyłącznie pociągi w relacjach krajowych, z wyjątkiem kilku pociągów TGV docierających do Irun na granicy z Hiszpanią SNCF TGV Atlantique – Tours, Le Mans, Nantes, Rennes, Bordeaux, Tuluza i