Natomiast w 1812 roku spór francusko-rosyjski o przestrzeganie przez Rosję blokady doprowadził do inwazji wojsk Napoleona na ten kraj i w konsekwencji zawiązania VI koalicji antyfrancuskiej, która w 1814 roku pokonała Francję i zmusiła jej cesarza do abdykacji.
Przyczyny Wielka Brytania stanowiła ciągłe zagrożenie dla rewolucyjnej, a potem napoleońskiej Francji. Brała udział w formowaniu kolejnych koalicji antyfrancuskich, a jej rząd udzielał hojnych subsydiów państwom walczącym z Napoleonem, finansując ich wysiłek zbrojnyAaslestad 2015, s. 9.. Od 1793 do 1814 roku Francja i Wielka Brytania były w stanie wojny, a jedyna przerwa w konflikcie nastąpiła w latach 1802–1803, po pokoju w AmiensGrab 2003, s. 9..
Wojna między Francją a Wielką Brytanią od samego początku miała również wymiar gospodarczy. Władze rewolucyjnej Francji już w 1793 roku zakazały importu brytyjskich towarów, a Brytyjczycy odpowiedzieli blokadą francuskich portówO’Rourke 2007.. Konflikt ekonomiczny zawieszono po pokoju w Amiens, ale został wznowiony po wybuchu kolejnej wojny w 1803 rokuMarzagalli 2002, akapit 5.. Jednak do czasu wprowadzenia blokady kontynentalnej restrykcje obejmowały jedynie Francję i okupowane przez nią terytoria, a wymiana handlowa między Wielką Brytanią a pozostałymi krajami kontynentu odbywała się bez przeszkódMarzagalli 2015, s.