16).
Termin został rozpowszechniony za sprawą Carlosa Castanedy, autora serii książek traktujących o tematyce indiańskiego szamanizmu, który powoływał się na Don Juana Matusa, niedającej się potwierdzić w rzeczywistości postaci szamana z grupy Yaqui, według którego nagualem była każda osoba, która potrafiła przenieść ludzi w „nowe rejony świadomości”. Jest to również nazwa bezosobowego bytu doskonałego, rodzaju nieskończonej siły kosmicznej, u Meszików zwanej teotl, zbliżonej do chińskiej idei dao oraz nazwa zespołu praktyk prowadzących do zespolenia się z owym bytem doskonałym. Błędem jednak jest traktowanie dorobku pisarskiego Castanedy w kategoriach literatury faktu – co do tego środowisko antropologiczne jest zgodne.
W kulturze popularnej Motyw nagualizmu został bezpośrednio wykorzystany w grze fabularnej Nahual, osadzonej w realiach współczesnego Meksyku, w której gracze wcielają się w postacie posiadające zdolność zmiany w zwierzęce formy, nawiązującą do mezoamerykańskiej koncepcji zwierzęcego alter ego człowieka.
Nazwę Nagual nosi polski projekt blackmetalowy, a także zespoły muzyczne z Włoch i Białorusi.