Inspirowali się sztuką Lautreca, Gauguina, Moreau, symbolizmu i prerafaelitów. Współpracowali z czasopismem „La Revue blanche”. Swoje obrazy umieszczali m.in. na wystawach Związku Artystów Niezależnych, w galerii Le Barc de Boutteville. W marcu 1899 odbyła się ostatnia wystawa grupy.
Ich malarstwo charakteryzują zazwyczaj: głęboki koloryt, płaskość plamy barwnej, wyraźny kontur, dekoracyjność oraz inspiracje sztuką japońską. Odrzucali zasady akademickiego malarstwa, ponieważ uważali je za sztuczne i przesadnie odtwarzające pejzaże natury.
Do grupy nabistów należeli: Paul Sérusier (1863–1927) Maurice Denis (1870–1943) Pierre Bonnard (1867–1947) Édouard Vuillard (1868–1940) Henri Gabriel Ibels (1867–1936) Auguste Cazalis Paul Ranson (1864–1909) Jan Verkade (1868–1946) Aristide Maillol, rzeźbiarz (1861–1944) Félix Vallotton (1865–1925) Ker Xavier Roussel (1867–1944)
Jako grupa istnieli bardzo krótko, stanowili jednak znaczącą inspirację i mieli duży wpływ artystyczny na twórczość Matisse'a, kubistów, Balthusa, Kandinsky'ego, Mondriana i Czapskiego. W Polsce idee nabizmu wywarły szczególnie silny wpływ na artystów spod znaku krakowskiego ugrupowania „Sztuka”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Malarstwo francuskie Kategoria:Nabizm