po zestawy, tzw. duże wieże, np. SSL 500 (SSL – Semi Slim Line) (jedna z ostatnich wież produkcji Diory (od 1991 do końca lat 90.)) lub SSL 700 (ostatni zestaw wieżowy wdrożony do produkcji seryjnej, jeden z najlepszych produktów w tamtych czasach w Europie, potwierdzone niejednokrotnymi zwycięstwami w testach zagranicznych czasopism, w produkcji od 1993/1994 roku).
Ważnym aspektem działalności zakładów była produkcja na eksport, podobnie swoje produkty wysyłały za granicę Zakłady Kasprzaka. Diora produkowała urządzenia dla firm jak Thomson czy Brandt, ale produkowano także pod szyldem mniej znanych jak MacWatts, Geton, Crown Japan itp. Wersje eksportowe w sposób znaczący różniły się od wersji krajowych, stosowano zagraniczne podzespoły, m.in. głowice magnetofonowe firmy ALPS oraz nierzadko nowatorskie rozwiązania.
W 1989 r. Przedsiębiorstwo Państwowe Zakłady Radiowe Diora zostało przekształcone w spółkę akcyjną Diora S.A.
Na początku lat dziewięćdziesiątych zastosowano w produkowanym sprzęcie technikę mikroprocesorową (zdalnie sterowane wieże serii 502 i 504). Lata dziewięćdziesiąte to także produkcja magnetowidów VHS (MVD-101, MVD-200), tunerów do odbioru telewizji satelitarnej (TSA-502, TSA-504, TSA-506) oraz odbiorników telewizyjnych (OTVC-100, OTVC-200).