Przejście do Mapei Zimą 1996/1997 Camenzind wraz z ośmioma kolegami (m.in. Tonkowem, Czechem Jánem Svoradą czy Polakiem, Zbigniewem Spruchem) przeszedł z Panarii do stale wzmacnianej supergrupy Mapei. Szwajcar pokazał, że jest zdolnym uczniem, bowiem już w sezonie 1997 okazał się najmocniejszym kolarzem na trasie Tour de Suisse. Jednak jeszcze tym razem nie dane mu było wygrać swego narodowego touru, bowiem na drugim etapie peleton odpuścił grupkę „harcowników” spośród, których najwięcej (i to aż 11:32) nad grupą zasadniczą nadrobił mało znany Francuz Christophe Agnolutto. Camenzind do wcześniej wygranego prologu dodał pewne zwycięstwo na trasie górskiego etapu do Davos, lecz do Agnolutto zabrakło mu ostatecznie 2:08. Niemniej zdołał zająć drugie miejsce w klasyfikacji generalnej wyścigu wyprzedzając m.in. Niemca Jana Ullricha. Miesiąc później na „Wielkiej Pętli” niepodzielnie rządził już Ullrich, lecz Camenzind jadący w koszulce mistrza Szwajcarii potwierdził swój rozwój dwunastym miejscem w klasyfikacji generalnej, będąc też bliskim etapowego sukcesu w Colmar, gdzie finiszował drugi za kompanem z 13-osobowej ucieczki Australijczykiem Neilem Stephensem.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Oscar Camenzind · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.