Wincenty Marceli Reklewski, krypt.: W. R., (ur. 16 października 1786 w Obręcznejwedług Z. Hordyńskiego i K. Brodzińskiego urodził się w Boleszynie (kieleckie) – , zm. koniec października 1812 w Moskwie) – polski poeta okresu sentymentalizmu, żołnierz Wielkiej Armii napoleońskiej. Autor najstarszego drukowanego polskiego wiersza o tematyce tatrzańskiej.
Życiorys Był jednym z synów Józefa Reklewskiego (średnio zamożnego szlachcica, sprawującego później urząd sędziego pokoju) i Anny Reklewskiej z Szabłowskich. 16 października 1786 roku został ochrzczony w kościele parafialnym we wsi Wszechświęte. Wczesne dzieciństwo spędził częściowo w rodzinnym majątku, a częściowo w pobliskim Sandomierzu, gdzie jego ojciec miał drewniany dworek. W latach późniejszych trafił do Nowej Słupi, gdzie pobierał naukę w szkole podwydziałowej (szkole średniej niższego typu). Bronisław Gubrynowicz w jednej ze swoich publikacji pisał o ReklewskimBronisław Gubrynowicz, Kazimierz Brodziński: życie i dzieła. Cz. 1, 1791-1921, Lwów 1917, str. 100.: