Mimo krótkiej kariery taternickiej był jednym z najznakomitszych wspinaczy swoich czasów. Do najważniejszych osiągnięć Téryego należą pierwsze wejścia na Pośrednią Grań (1876), Durny Szczyt (1877) i Małą Poślednią Turniczkę (1877). Na Pośrednią Grań wszedł ponownie w 1878 r. od strony Doliny Staroleśnej. Na koncie miał też trzecie wejście na Baranie Rogi (od strony Doliny Pięciu Stawów Spiskich, 1888). Do 1894 r. chodził po Tatrach jako turysta, m.in. na Gerlach i Łomnicę.
Od 1888 r. działał w budapeszteńskiej sekcji Węgierskiego Towarzystwa Karpackiego (MKE), natomiast od 1891 r. miał duże zasługi dla powstania i rozwoju Węgierskiego Towarzystwa Turystycznego (MTE, Magyar Turista Egyesület). W latach 1907–1910 był jego prezesem. Pracował także jako redaktor czasopisma „Turisták Lapja” (1889–1909). Był inicjatorem budowy schroniska w Dolinie Pięciu Stawów Spiskich (1898–1899), nazwanego później schroniskiem Téryego.
Został uhonorowany w węgierskich i niemieckich nazwach Małego Durnego Szczytu (Téry-csúcs, Téryspitze) oraz Baraniej Przełęczy (Téry-horhos, Téryscharte).
Przypisy
Bibliografia Bohuš Ivan: Dr. Téry a Vysoké Tatry, wyd. I&B, Tatranská Lomnica 2013, s. 80. ;
Linki zewnętrzne
Kategoria:Osoby upamiętnione nazwami obiektów fizjograficznych na Ziemi Kategoria:Węgierscy taternicy Kategoria:Węgierscy działacze społeczni Kategoria:Urodzeni w 1856 Kategoria:Zmarli w 1917