Stulisz lekarski (Sisymbrium officinale (L.) Scop.) – gatunek rośliny należący do rodziny kapustowatych (Brassicaceae).
Rozmieszczenie geograficzne Występuje w stanie dzikim w Europie, Afryce Północnej i Azji. Jako gatunek zawleczony rozprzestrzenił się także na Azorach i w niektórych innych rejonach. W Polsce roślina pospolita na całym obszarze. Archeofit.
Morfologia thumb|left|180px|Kwiaty thumb|left|180px|Łuszczyny przytulone do pędu Łodyga Sztywna, przeważnie owłosiona, 30–60 cm wysokości, poziomo rozgałęziona. Liście Pierzastodzielne – najniższe pary odcinków zbliżają się do łodygi. Odcinki nierówno zazębione, największy jest odcinek końcowy. Górne liście niepodzielone. Kwiaty Bladożółte, drobne, zgrupowane w krótki, groniasty kwiatostan, który później się wydłuża. 4 owalne, wydłużone i owłosione działki kielicha, 4 łopatkowate płatki korony silnie rozchylone na boki, pojedynczy słupek, o wydłużonej zalążni przechodzącej bezpośrednio w tarczowate znamię, kilka pręcików wystających nieco powyżej znamienia słupka. Kwitnie od maja do października, jest owadopylny lub samopylny. Owoc Czworokątna i wzniesiona łuszczyna na krótkiej, zrośniętej z nią szypułce. Ma długość do 20 mm, zwęża się ku szczytowi, jest 3-nerwowa, bez dzióbka i przytulona do osi kwiatostanu.