W XIX wieku generał Alessandro Nunziante zorganizował na wyspie współczesną eksploatację tych surowców. W kopalni siarki pracowali skazańcy. Po upadku rządów Burbonów w Królestwie Obojga Sycylii w 1860, Szkot James Stevenson zakupił północną część wyspy, ponownie otworzył kopalnie i założył winnice oraz sady drzew owocowych i fig. Mieszkał na wyspie aż do wielkiej erupcji wulkanicznej w 1888. Wtedy sprzedał ludności lokalnej swoją posiadłość i nigdy już nie powrócił na wyspę. Erupcje 1888-1890 ostatecznie wszystko zniszczyły i dopiero po II wojnie światowej wyspa ponownie zaczęła się zaludniać.
Obecnie podstawą gospodarki wyspy jest turystyka.
Bibliografia
Aeolian Islands, to the discovery of the seven sisters, Lipari-Vulcano-Salina-Panarea-Stromboli-Filicudi-Alicudi, with a dossier on the Aeolian Museum of Lipari and topographic maps of the Islands, 2001, New Cards Editions, Sambuceto (CH).
Kategoria:Wyspy Liparyjskie Kategoria:Wulkany we Włoszech Kategoria:Aktywne wulkany