Poza Pucharem zwyciężył także w etapówce Tour de Luxembourg, prestiżowych jednodniówkach włoskich: Giro del Veneto i Coppa Placci oraz w jednym ze swych ulubionych wyścigów, tzn. francuskim GP Fourmies. Pośród tego pasma sukcesów zdarzyła się jednak Maxowi bardzo irytująca wpadka. Stanął przed sporą szansą na odniesienie etapowego triumfu na trasie 80. Tour de France. Na odcinku siódmym do Chalons-sur-Marne w 7-osobowej ucieczce znalazło się aż trzech kolarzy Motoroli. Sciandri, na którego pracowali obaj koledzy (Australijczyk Phil Anderson, i Kolumbijczyk Alvaro Mejia). Za najgroźniejszego ze swych rywali nie bez podstaw uznał Museeuwa. Co prawda udało mu się wyprzedzić szybkiego Belga, lecz niespodziewanie w ostatniej chwili obu pogodził Duńczyk Bjarne Riis, będący dopiero na progu swej wielkiej kariery. Po przejściu w sezonie 1994 pod skrzydła dyrektora Giancarlo Ferrettiego, tzn. do drużyny GB-MG, zdołał wygrać swój trzeci etap w Giro d'Italia, tym razem szesnasty do Stradelli, gdzie na ostatnich kilometrach nieznacznie odskoczył od peletonu wraz z Włochem Fabiano Fontanellim, którego ograł po zaciętym finiszu.