Northrop X-4 Bantam (z ang. „kogucik”) – mały, dwusilnikowy odrzutowy samolot eksperymentalny w układzie pół-bezogonowym, bez stateczników poziomych na ogonie. Rolę sterów wysokości pełniły kombinacje klap i lotek nazywane klapolotkami. Samolot zbudowano w celu zbadania jak zachowa się maszyna w takim układzie przy prędkościach bliskich bariery dźwięku, oraz testów stabilności przy tych prędkościach.
Historia rozwoju Firma Northrop Corporation zbudowała dwa egzemplarze samolotu X-4, ale pierwsza z maszyn okazała się niedoskonała technicznie, dlatego po wykonaniu 10 lotów testowych została uziemiona i użyta w charakterze zapasu części zamiennych dla drugiego egzemplarza.
Podczas testów w latach 1950–1953 w bazie NACA, X-4 wykazywał duże niestabilności wzdłużne przy lotach z prędkościami bliskimi bariery dźwięku, dlatego też wywnioskowano, że statek powietrzny w takiej konfiguracji, przy ówczesnym poziomie technologicznym, nie nadaje się do lotów z prędkościami bliskimi prędkości dźwięku.
Wielu inżynierów wierzyło w latach 40. XX wieku, że brak poziomego usterzenia ogonowego pozwoli uniknąć powstawania fali uderzeniowej pomiędzy skrzydłami a statecznikami poziomymi.