Oczywiste są powiązania Pieśni o Nibelungach z sagą. Pewne elementy opowieści o rodzie Wölsungów były wykorzystane przez Tolkiena w historii Túrina Turambara z Silmarillionu. Dotyczy to postaci i śmierci smoka Glaurunga, ale także naszyjnika zw. Nauglamir, przeklętego przez krasnoluda (co spowodowało śmierć wielu bohaterów opowieści). Różne podobne wątki pojawiają także w wielu europejskich mitach i legendach: Wyciągnięcie przez Sygmunda miecza z pnia podobne jest do wyciągnięcia przez króla Artura jego miecza ze skały. Historia Sygurda zjadającego serce smoka jest podobna do historii Fionna mac Cumhaila zjadającego łososia mądrości. Historią tą zainspirował się także Wagner pisząc Pierścień Nibelunga
Oprócz tego norweska rodzina królewska wywodziła swoje pochodzenie od Sygurda i zarazem całego rodu Wölsungów. Także w związku z tym, że smoki były uważane w średniowieczu za symbol szatana, często w kościołach katolickich Skandynawii przedstawiano obrazy Sygurda zabijającego Fafnira.
Saga rodu Wölsungów w Polsce Przekłady Saga o Völsungach, ze staronordyckiego przełożyła i opracowała Renata Leśniakiewicz, Wydawnictwo Armoryka, Sandomierz 2009,
Saga o Wölsungach, tłum. A. Szrejter, [w:] A. Szrejter, Herosi mitów germańskich. Tom II: Sigurd bohater północy, Instytut wydawniczy Erica, Warszawa 2016, s.