Reinhard Tristan Eugen Heydrich (ur. 7 marca 1904 w Halle, zm. 4 czerwca 1942 w Pradze) – niemiecki oficer wywiadu, wojskowy, działacz partyjny NSDAP, marynarz, lotnik i czołowy dygnitarz III Rzeszy, SS-Obergruppenführer, generał policji, dyrektor Służby Bezpieczeństwa (1931–1939), Gestapo (1934–1939) i Policji Bezpieczeństwa (1936–1939), komendant Einsatzgruppen (1939–1942), szef Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy (1939–1942), prezydent Interpolu (1940–1942) i pełniący obowiązki protektora Czech i Moraw (1941–1942), organizator konferencji w Wannsee i zbrodniarz wojenny będący jednym z głównych współodpowiedzialnych za Holocaust.
Był synem niemieckiego śpiewaka operowego. W 1922 roku wstąpił do Reichsmarine, szybko awansował, lecz dziewięć lat później został z niej usunięty w konsekwencji skandalu obyczajowego. Wówczas, pozbawiony perspektyw i w trudnej sytuacji materialnej potęgowanej problemami finansowymi rodziny, wstąpił do NSDAP i do SS. Heinrich Himmler, będąc pod wrażeniem jego osoby i zdolności, powierzył mu zadanie organizowania wewnątrzpartyjnej służby wywiadowczej, która z biegiem czasu przekształciła się w Sicherheitsdienst (SD). Organizacja szybko się rozwijała i w niecałe trzy lata Heydrich oraz jego przełożony Himmler uzyskali kontrolę nad policją polityczną całych Niemiec.