thumb|Dworzec TGV: dwa perony, pomiędzy nimi dwa tory do przejazdu pociągów bez zatrzymania; widoczny przejeżdżający skład Nowe dworce kolejowe budowane na liniach LGV, zwane również dworcami bis, są charakterystyczną cechą francuskiej sieci kolei dużych prędkości TGV.
Są to dworce kolejowe usytuowane w oddaleniu od centrów większych miast (z kilkoma wyjątkami), zwykle bez połączenia z klasycznymi liniami kolejowymi. Zazwyczaj obsługiwane są jedynie przez kilka pociągów TGV dziennie. Posiadają one zwykle jedynie dwa perony, po jednym dla każdego z kierunków, pomiędzy którymi biegną tory, umożliwiające pociągom przejazd bez zatrzymania, najczęściej z pełną prędkością – 300 km/h.
Istnienie tego typu dworców, często krytykowane, wynika z geografii Francji – istnienia stolicy, dominującej swoimi rozmiarami wszystkie inne miasta kraju, a także z polityki kolei SNCF, która preferuje połączenia bezpośrednie między centrami wielkich aglomeracji, tak aby móc efektywnie konkurować z przewoźnikami lotniczymi.
Wśród dworców TGV można znaleźć budowle o dość spektakularnej architekturze, w szczególności te wybudowane na linii LGV Méditerranée, podczas gdy pierwsze budowle tego typu są bardzo proste, bez wyszukanych rozwiązań architektonicznych.