Óndra Łysohorsky, właśc. Erwin Goj (ur. 6 czerwca 1905 we Frydku, zm. 19 grudnia 1989 w Bratysławie) – śląski pisarz, poeta, tłumacz literatury, filolog, twórca literackiego języka laskiego.
Etymologia pseudonimu Óndra Łysohorsky znaczy tyle co Ondraszek Łysogórski, to pseudonim i manifest literacki. Tworząc swój pseudonim literacki, Erwin Goj oparł się na dwóch lokalnych symbolach, stanowiących fundament dla budowy regionalnej tożsamości i poczucia wspólnoty mieszkańców Laszczyzny. Pierwszym z nich był Ondraszek, legendarny rozbójnik i beskidzki bohater ludowy. Drugim elementem była Łysa Góra, która w tradycji lokalnej funkcjonowała jako baza wypadowa oddziału Ondraszka.
Życiorys Jego prawdziwe imię i nazwisko to Erwin Goj. Erwin Goj był 9. dzieckiem w rodzinie górnika (Józefa Goja) i tkaczki, uczęszczał do niemieckich gimnazjów: we Frydku-Mistku (1916–1919 i 1921–1922), w Boguminie (1921) i w Ostrawie (1922–1924), które zakończył maturą w 1924, a następnie studiował językoznawstwo, literaturę i filozofię (1924–1928) i doktoryzował się z filozofii w 1928 na Uniwersytecie Karola w Pradze, tam też studiował w latach 1928–1929 slawistykę. Po studiach spędził 6 miesięcy jako stypendysta we Włoszech, po czym pracował jako nauczyciel gimnazjalny na zmianę w słowackich i niemieckich gimnazjach w Kremnicy (słowac.