Również w 1919 roku angielski sterowiec R-39 po raz pierwszy wykonał przelot przez Atlantyk w obie strony. W następnych latach postępował rozwój komunikacji powietrznej. Rozwój konstrukcji samolotów oraz problemy z eksploatacją sterowców spowodowały, że samolot zaczął dominować jako podstawowy środek transportu lotniczego. Biura konstrukcyjne i fabryki dostarczały niezawodnych maszyn, przedsiębiorstwa lotnicze, dotychczas niewielkie, zaczęły łączyć siły i tworzyć towarzystwa lotnicze. Wydłużyły się trasy przelotów, obsługiwano nie tylko połączenia o charakterze lokalnym pomiędzy większymi miastami, rozpoczął się popyt na dłuższe o charakterze międzynarodowym. Niemiecka firma Junkers budując samolot Junkers F 13 zmieniła jakość połączeń pasażerskich. Maszyna przyczyniła się do popularyzacji przelotów pasażerskich, zapewniając bezpieczeństwo i taniość przelotów. W 1928 roku uruchomiono pierwszą na świecie linię pocztowo-pasażerską na trasie Friedrichshafen-Recife-Rio de Janeiro obsługiwaną przez sterowiec LZ 127 Graf Zeppelin. thumb|Płonący LZ 129 Hindenburg W 1929 roku długość zarejestrowanych tras lotniczych na świecie wynosiła ok. 200 tys. km, samoloty poruszały się ze średnią prędkością lotu ok. 140 km/h, średnia długość przelotu ok. 300 km. Na każdy lot przypadało średnio dwóch przewiezionych pasażerów. Lata 30.