Średnio w jednym locie przewożono siedmiu pasażerów.
II wojna światowa to okres gwałtownego rozwoju transportu powietrznego. Działania bojowe wykazały, że konieczne jest stworzenie szybkiego, taniego i bezpiecznego transportu lotniczego. Nowe konstrukcje lotnicze oraz rozwój nawigacji spowodowały, że możliwe było stworzenie połączeń lotniczych nawet na najtrudniejszych oceanicznych i transkontynentalnych szlakach lotniczych obejmujących Atlantyk, Pacyfik, Afrykę, Azję i Australię.
W 1945 roku powstała International Air Transport Association (IATA), która jest organizacją zrzeszającą przewoźników lotniczych. Jej siedzibami są Montreal i Genewa. Według danych z 2019 r. zrzesza 290 światowych linii lotniczych ze 120 państw, które realizują ok. 85% światowego ruchu komunikacyjnego. Podstawowym zadaniem IATA jest rozwijanie transportu lotniczego na świecie zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i ekonomii.
Po zakończeniu II wojny światowej lotnictwo transportowe osiągnęło etap rozwoju technologicznego, który trwał do ery transportowych samolotów o napędzie odrzutowym. W 1977 roku wykorzystywano ok. 15 000 samolotów, sieć połączeń lotniczych wynosiła ok.