Antoniego Frölicha (6 dział).
Sztabem korpusu kierował mjr Stanisław Osiński, w jego skład wchodziło: trzech oficerów kwatermistrzostwa, 3 adiutantów (w tym kpt. Piotr Wysocki), 13-16 oficerów ordynansowych). Korpus został podzielony na cztery jednostki taktyczne pod nazwą „brygad”. Dowodzili nimi oficerowie w stopniach podpułkowników i majorów. Faktycznie reprezentowali siłę około pułku każda. Niektóre były czysto brygadami jazdy, inne broni połączonych z kawalerią, piechotą i artylerią w składzie. Edmund Callier oceniał szwadrony jako szczupłe, bataliony zaś - liche.
Zdaniem Macieja Trąbskiego błędnie należy ocenić decyzję o wyprawieniu korpusu Dwernickiego na wschód bez uprzedniego oczyszczenia Lubelszczyzny, gdyż został on natychmiast odcięty od twierdzy zamojskiej, która winna mu była dawać zaopatrzenie w broń i amunicję. Autor ten zauważa również, że Dwernicki nie został również wsparty drugim korpusem w kierunku na Polesie, który mógłby w ten sposób odciągać od niego Rüdigera.