Powierzchnia ciała – całość powierzchni zewnętrznej ciała pokryta skórą.
Wielkość pola powierzchni ciała człowieka jest istotna przy ustalaniu dawki niektórych leków zwłaszcza np. w onkologii oraz oceny uszkodzeń w przypadku oparzeń.
Na podstawie danych empirycznych utworzono co najmniej kilka wzorów wiążących wielkość powierzchni ciała z wagą i wzrostem. W praktyce często stosuje się nomogramy.
Przyjmując następujące oznaczenia: S – powierzchnia ciała w m², L – wzrost w cm, M – masa ciała w kg,
można oszacować wielkość powierzchni ciała na podstawie któregoś ze wzorów: (wzór Mostellera)
(wzór Gehana i George’a)
(wzór Gehana i George’a)
(wzór Haycocka)
(wzór Dubois’ów)
(według wzoru Boyda)
(wzór Schlicha)
(wzór Fujimoty)
(wzór Takahiry)
(wzór Livingstona i Lee)
(wzór Shutera i Aslaniego)
(wzór Lipscombe’a)
Wzór Haycocka jest szczególnie chętnie stosowany do szacowania wielkości powierzchni ciała u dzieci.
Oryginalny wzór Boyda S = 0,0003207 × L0,3 × (M × 1000)0,7285 – 0,0188 log (M × 1000), wzór Mostellera (oryginalnie ) i Schlicha zostały w powyższym zestawieniu nieznacznie przekształcone dla zapewnienia łatwiejszej porównywalności między poszczególnymi wzorami.