Jaćwież, także Sudawia (Sudowia) (, ) – ziemie zajmowane do ok. XIII wieku przez bałtyjskie plemię Jaćwingów. thumb|250px|Plemiona bałtyjskie około 1200 roku (wg M. Engel i C. Sobczak) thumb|250px|Plemiona bałtyjskie ok. 1200 roku
Granice i obszar Granice i obszar Jaćwieży są przedmiotem dyskusji wśród badaczy. Wynika to z niewielkiej ilości dostępnych przekazów – skąpe źródła z XIII i XIV wieku dają tylko minimalne dane, pozwalające zorientować się w położeniu geograficznym Jaćwieży u schyłku jej istnienia w XIII wieku. W wyznaczaniu obszaru Jaćwieży pomocne są badania archeologiczne, badania nad późniejszym osadnictwem polskim, ruskim i litewskim na ziemiach pojaćwieskich, a także występowanie nazw geograficznych pochodnych od nazw Jaćwingów, Sudowów i Dajnowa.
Większość granic Jaćwieży miała charakter naturalny – tworzyły je bory, moczary i rzeki. W miejscach zwężenia borów i moczarów granice umacniano prawdopodobnie zasiekami ze zwalonych pni i gałęzi. Szlaki drożne wnikały na teren Jaćwieży w niewielu miejscach. Szlakami tymi posługiwali się Jaćwingowie podczas wypraw na ziemie sąsiadów, a także oddziały nieprzyjaciół najeżdżające ziemie Jaćwieży.
Hipotezy
W literaturze przedmiotu spotykane są m.in.