, s. 199–243..
W połowie 1947 wstrzymano decyzję o demontażu Wytwórni Chemicznej nr 9. Przed załogą 465 pracowników postawiono zadanie uruchomienia produkcji materiałów wybuchowych dla górnictwa, które miało być osią gospodarki narodowej. Urzędującego od 1945 pełnomocnika rządu ds. zakładu Eugeniusza Smolińskiego w sierpniu 1947 roku aresztowano i oskarżono o mimowolną zmianę decyzji KRN o zaniechaniu odbudowy fabryki. W 1949 roku skazano go na śmierć i straconohttp://www.ipn.gov.pl/portal/pl/245/22040/Pierwsze_wyniki_identyfikacji_ofiar_terroru_komunistycznego__Warszawa_6_grudnia_.html dostęp2012-12-07..
W 1948 władze zdecydowały o wznowieniu produkcji materiałów wybuchowych w obliczu zaostrzenia się konfliktu zimnowojennego. Pionierami byli pracownicy przedwojennej wytwórni prochu w Pionkach oraz osoby pracujące w dawnej DAG Fabrik Bromberg. Za symboliczny początek istnienia zakładów przyjęto datę 4 grudnia 1948, kiedy to uruchomiono pierwszą instalację do produkcji trotylu dla górnictwa i wojskahttp://wyborcza.biz/biznes/1,147743,15567679,Zachem___upadle_miasto_w_miescie__Zwolnieni_sie_nie.html?disableRedirects=true dostęp 2016-09-20..