Alexius Meinong (ur. 17 lipca 1853 we Lwowie, zm. 27 listopada 1920 w Grazu) – austriacki filozof.
Usiłował utworzyć nową naukę filozoficzną, którą nazywał "teorią przedmiotów" (Über Gegenstandstheorie, 1904), a która miała mieć zakres szerszy jeszcze od metafizyki.
Życiorys W latach 1868–1870 uczył się w Akademisches Gymnasium w Wiedniu. Studiował na Uniwersytecie Wiedeńskim pod okiem Franza Brentano uzyskując doktorat w 1874 roku. Od 1882 był profesorem na uniwersytecie w Grazu.
Według Meinonga przedmiot jest nie tylko tym, co jest ujmowane (uchwytywane) w przeżyciu psychicznym, ale jest również tym, co może być ujmowane, a zatem jest możliwym obiektem przeżyć psychicznych. W myśl jego koncepcji, przedmiot jest różny i niezależny od aktu intencji i od treści tego aktu, treść bowiem istnieje w umyśle.
Meinong twierdził, że uniwersum obiektów jest niesłychanie złożone. Istnieje wszystko, nawet przedmioty sprzeczne. Meinong klasyfikował sposoby istnienia przedmiotów na istnienie realne (czasowo-przestrzenne lub tylko czasowe, np. ludzka psychika), idealne (pozaczasowe, np. figury matematyczne), pseudoistnienie (to, co zależne od treści umysłu) oraz pozaistnienie (bycie przedmiotem możliwego sądu, np. kwadratowe koło).