Izydora Dąmbska (ur. 3 stycznia 1904 we Lwowie, zm. 18 czerwca 1983 w Krakowie) – polska filozof, logik, tłumacz i epistemolog. Uczennica i współpracowniczka Kazimierza Twardowskiego, przedstawicielka lwowsko-warszawskiej szkoły filozoficznej.
Życiorys Wywodziła się ze starej szlacheckiej rodziny Dąmbskich z Lubrańca, herbu Godziemba, którzy do czasów rozbiorów mieszkali na Kujawach. Na przełomie XVIII i XIX rodzina Dąmbskich osiedliła się w Rudnej Wielkiej, koło Rzeszowa. Była najmłodszą córką Stanisława Dąmbskiego posła Sejmu Krajowego Galicji, późniejszego senatora II Rzeczypospolitej, oraz Antoniny Zaleskiej, córki Filipa Zaleskiego. Wydarzenia I wojny światowej, a następnie walk polsko-ukraińskich i wojny polsko-radzieckiej spowodowały, że wraz z rodziną zmuszona była zmieniać miejsca pobytu, co uniemożliwiło jej regularną naukę w szkole. Wykształcenie podstawowe i średnie otrzymała w formie prywatnych lekcji, a maturę zdała eksternistycznie w 1922 w Prywatnym Gimnazjum Realnym Sióstr Urszulanek we Lwowie.