Nagrodę Jeana Nicoda, czy Nagrodę Kongresu USA.
Został pozbawiony tytułu profesor emeritus w związku z oskarżeniami o nadużycia seksualne na uczelni.
Siła illokucyjna Wczesne prace Searle’a rozwijają teorię J.L. Austina i P.F. Strawsona. W szczególności w Czynnościach mowy rozwinął austinowską analizę wypowiedzi wykonawczych (ang. performative utterance). Searle skoncentrował się na tym, co Austin nazwał w książce „Jak działać słowami” czynnościami illokucyjnymi. Poniższe przykładowe zdania analizowane w tych kategoriach mają tę samą treść propozycjonalną (Zbyszek pali), lecz różną siłę illokucyjną (czynność illokucyjną). Zbyszek nałogowo pali. (czynność illokucyjna: stwierdzenie) Czy Zbyszek pali nałogowo? (czynność illokucyjna: pytanie) Zbyszku, pal nałogowo! (czynność illokucyjna: rozkaz) Żeby Zbyszek palił nałogowo. (czynność illokucyjna: życzenie)
Searle zakłada, że czynności illokucyjne zdania mogą być opisane jako podporządkowywanie się regułom i warunkom, które można określić. Te zasady ustanawiają okoliczności i cele różnych aktów illokucyjnych. Wyróżnia cztery ogólne typy zasad.