Wyprawa antarktyczna (1839–1843) thumb|200px|Wyprawa Rossa – HMS Erebus i Terror w Antarktyce (1847), obraz brytyjskiego malarza Johna Wilsona Carmichaela (1800–1868) W 1839 roku Ross poprowadził pierwszą wyprawę brytyjską do Antarktyki celem zbadania Antarktydy i odkrycia południowego bieguna magnetycznego. Położenie bieguna obliczył niemiecki matematyk i geodeta Carl Friedrich Gauss (1777–1855), umieszczając go na 66°S 146°E. Wyprawa Rossa wyruszyła na dwóch statkach HMS Erebus i HMS Terror. Latem 1840–1841 Ross dotarł na otwarte wody Morza Rossa, odkrywając barierę lodową Rossa i Lodowiec Szelfowy Rossa. Określił położenie południowego bieguna magnetycznego, który miał się znajdować na nowo odkrytej Ziemi Wiktorii. W kolejnym roku mapował barierę Rossa. W 1842 roku jego dwa statki zderzyły się podczas sztormu. Latem 1842–1843 wyprawa osiągnęła północy kraniec Morza Weddella, odkrywając zatokę Erebus and Terror Gulf i liczne wyspy. Ross nazwał ją na cześć swoich dwóch statków. W swoim raporcie z wyprawy Ross odnotował obserwacje licznych waleni, co wobec kurczącej się populacji tych ssaków na północy globu zapoczątkowało zainteresowanie wielorybników wodami antarktycznymi.