Erich Auerbach (ur. 9 listopada 1892 w Berlinie, zm. 13 października 1957 w Wallingford) – niemiecko-żydowski filolog, komparatysta i krytyk literacki, najszerzej znany jako autor książki Mimesis, dogłębnego studium tego pojęcia w literaturze Zachodu.
Życiorys Auerbach, wykształcony w duchu tradycyjnej filologii niemieckiej, stał się ostatecznie – wraz z Leo Spitzerem – jednym z najwybitniejszych przedstawicieli tej szkoły. Doktorat uzyskał w 1921 na podstawie przygotowanej pod kierunkiem pracy pt. Zur Technik der Frührenaissancenovelle in Italien und Frankreich na Uniwersytecie w Greifswaldzie wkrótce po zakończeniu I wojny światowej, w której brał czynny udział jako żołnierz. W 1929 został członkiem wydziału filologicznego Uniwersytetu w Marburgu, publikując studium Dante jako poeta świata ziemskiego. Utracił stanowisko w 1935, stając się ofiarą represji systemu narodowosocjalistycznego. Zmuszony do opuszczenia Niemiec, osiadł w Stambule, gdzie napisał Mimesis – Rzeczywistość przedstawioną w literaturze Zachodu, dzieło do dziś uznawane za klasyczną pozycję dwudziestowiecznej nauki o literaturze (polski przekład – Zbigniew Żabicki, 1968).