Następnego dnia zadzwoniła do niego Ellen Datlow – redaktorka magazynu Omni zainteresowana kupnem opowiadania.
Z powodu opóźnienia technicznego opowiadanie ukazało się drukiem dopiero w kwietniu 1986 roku, natomiast rok później (zgodnie z zapowiedzią George’a R.R. Martina, przyjaciela Rogera, który usłyszał opowiadanie w Taos) zostało ono nagrodzone nagrodą Hugo. Ponieważ Zelazny nie mógł pojechać na konwent do Anglii, nagrodę odebrała w jego imieniu Ellen Datlow, a Melinda Snodgrass przywiozła mu ją do Nowego Meksyku.
Nagrody i nominacje W kategorii najlepszej noweli utwór zdobył następujące laury: nagroda Hugo 1987, nominacja do nagrody Nebula 1986, 5. miejsce w głosowaniu na nagrodę Locusa 1987.
Polskie wydania w przekładzie Wiktora Bukato w antologii: Don Wollheim proponuje 1987, pod red. Donalda A. Wollheima i Arthura W. Sahy, Alfa, Warszawa 1987, (pod tytułem Wieczna marzłoć) w przekładzie Macieja Raginiaka w zbiorze opowiadań: Roger Zelazny, Mróz i ogień, Rebis, Poznań 2000,
Kategoria:Twórczość Rogera Zelazny’ego Kategoria:Amerykańskie opowiadania fantastycznonaukowe Kategoria:Utwory literackie z 1986